Ook in mijn hoofd zitten allemaal ‘stemmetjes’

Juist daarom voelde het bijna symbolisch dat de naam van de training ‘Je moet niks’ is. Want terwijl ik daar stond, merkte ik hoeveel stemmetjes (gedachten) er ook in mijn eigen hoofd aanwezig waren. Ik moet het goed doen. Ik moet inspireren. Ik moet alle vragen kunnen beantwoorden. Herkenbaar?

Deze training mocht ik geven vanuit de voucher Zelfzorg voor Professionals. Vijf bijeenkomsten waarin mentale fitheid centraal stond. Tussen de sessies door volgden de deelnemers de online training van Heidi Stiegles, waarna we tijdens de bijeenkomsten samen verdiepten, oefenden en ervaringen uitwisselden.

Kleine oefeningen, grote uitdagingen

Elke bijeenkomst stond een andere vaardigheid centraal. We namen de tijd om stil te staan bij wat er gebeurde in het dagelijks leven en plaatsten die gebeurtenissen steeds weer in het ‘spoor’. Welke wissel werd er opgemerkt? Was het een negatieve wissel die leidde naar piekeren, perfectionisme of zelfkritiek? Of lukte het om bij te sturen, richting mildheid, acceptatie en bewuste keuzes?

Welke ballen verdienen jouw aandacht?

Voor veel deelnemers was het wennen om te beginnen met de KGD. Het voelde bijna te klein. Alsof zo’n eenvoudige oefening geen verschil kan maken wanneer de uitdagingen zo groot zijn. En dat snap ik heel goed. Want werken in de zorg betekent vaak dat je ontzettend veel ballen tegelijk in de lucht houdt.

Sommige ballen zijn van rubber. Die mogen best eens vallen. Je pakt ze weer op en ze veren terug. Maar er zijn ook glazen ballen. Je gezondheid. Je gezin. Je eigen grenzen. Je herstel. Die vragen om aandacht, omdat ze kwetsbaar zijn.

Je moet niks. Je mag kiezen.

Juist daarom geloof ik zo in de boodschap ‘Je moet niks’. Niet omdat niets belangrijk is. Maar omdat we onszelf zo vaak opzadelen met alles wat we denken te móéten. Terwijl er ruimte ontstaat zodra we ons afvragen: wat is nu echt belangrijk?

Wat mag even wachten?

Welke rubberen bal houd ik krampachtig vast?

En welke glazen bal verdient vandaag mijn aandacht?

Misschien zit daar wel de grootste les. Niet nóg harder je best doen. Niet nóg meer moeten. Maar leren opmerken welke wissel je neemt. Steeds opnieuw. Met kleine stappen. Want juist die kleine stappen blijken vaak veel groter te zijn dan we vooraf denken.

En misschien is dát wel de mooiste betekenis van ‘Je moet niks’.

Niet omdat je niets hoeft.
Maar omdat je mag kiezen